Cadillac Records είναι η θεραπεία του Χόλιγουντ την ιστορία της δισκογραφικής Σκάκι. Η ταινία επικεντρώνεται στον ιδρυτή της Εγγραφές Σκάκι - Leonard Chess και οι ετικέτες πρώτο αστέρι Muddy Waters. Αν και η ταινία δεν είναι μια πλήρης απογοήτευση, σας βασική του Χόλιγουντ υπεραπλούστευση / υπερβολική δραματοποίηση των αληθινά γεγονότα. Χορήγησε η ταινία "βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία", που παραλείπουν και συνθέτουν τις συνδέσεις που δεν ήταν εκεί για να ενισχύσουν το δραματικό αποτέλεσμα και χαζή που προβλέπονται για το κοινό. Είχα παρόμοια προβλήματα με τον Johnny Cash / την June Carter ρομαντισμό "Walk the Line".

Εδώ είναι ένας γρήγορος κατάλογος των διαφωνίες μου με αυτή την ταινία:

• Πολύ νωρίς απεικονίζουν Leonard Chess ως το αουτσάιντερ με γελοία ανταλλαγή μεταξύ του πατέρα και κάποια κορίτσια. Επιπλέον παίζουν μέχρι το θάνατό του, σαν να συνέβη στο δρόμο έξω από την τελευταία σύνοδο του με Etta James. Στην πραγματικότητα, πέθανε λίγους μήνες μετά πούλησε Εγγραφές Σκάκι.
• Η σχέση μεταξύ του Leonard και Etta James είναι εντελώς πλασματική. Πολλές άλλες σχέσεις και τις συγκρούσεις στον κινηματογράφο και στολισμένη, συμπεριλαμβανομένης της σκηνής στην οποία λίγα χτυπήματα Walter την Γενεύη. Επίσης, Muddy σύγκρουση με Leonard για τον μισθό του (στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Chuck Berry εξαπάτησε περισσότερο με την έννοια ότι χρησιμοποιούσε τα κέρδη του για να πληρώσει Muddy σε καιρούς δύσκολους) παιζόταν μέχρι αρκετά.
• Η ιστορία παραλείπει εντελώς έμπιστος Muddy του πιανίστα / αρχηγό του συγκροτήματος Otis Spann και δεν προσφέρεται καμία εστίαση σε κιθαρίστα Τζίμι Ρότζερς του. Επίσης, σχεδόν εντελώς πέρασε εκτός από μια σκηνή στην οποία Etta James εισάγεται είναι ο αδελφός του Leonard Φιλ ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης μέρος της ετικέτας / στούντιο. Επίσης δεν υπήρχε αναφορά στο γεγονός ότι ο Leonard & Phil πήρε την έναρξή τους στην επιχείρηση ρεκόρ όταν αγόρασε μερίδιο στην Εγγραφές Αριστοκράτης, όπου καταγράφονται πολλές επιτυχίες της αρχικής του Muddy.
• Ακόμα κι αν σκέφτομαι Τζέφρι Ράιτ (Muddy Waters) είναι ένας πολύ ταλαντούχος ηθοποιός δεν τον αισθάνονται σε αυτόν τον ρόλο και νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να έχουν κάποιον πιο χυτό τοποθέτηση.

Προς το συμφέρον της να είναι δίκαιη και ισορροπημένη εδώ είναι μια λίστα με πράγματα που μου άρεσε ή πιστεύουν ότι η ταινία έκανε καλά:

• Χύτευση στην ταινία είναι συνολικά πάνω. Οι επιλογές του Mos Def, όπως ο Chuck Berry, Ίμον Γουόκερ ως Howlin Wolf, και Columbus Short ως Little Walter ήταν τέλεια. Ι ακόμη και βρέθηκα απολαμβάνοντας Beyonce ως Etta James και εγώ συνήθως βρίσκουν την απίστευτα κενό.
• Μια σχέση που χτύπησε πάνω ήταν η ένταση μεταξύ των Muddy Waters και Howlin Wolf ». Νομίζω ότι στα μετέπειτα χρόνια, αλλά με απλή ψύξη από νωρίς υπήρχε αντιπαλότητα μεταξύ των δύο τραγουδιστές μπλουζ.
• Η ταινία κάνει μια θαυμάσια δουλειά επαναδημιουργία τη μουσική με τους ηθοποιούς να κάνει τα φωνητικά για το μεγαλύτερο μέρος. Σκέφτηκα Τζέφρι Ράιτ ήταν λίγο αδύναμη, αλλά οι άλλοι έκαναν σπουδαία δουλειά. Οι επιλογές τραγούδι ήταν επίσης καλά κάνει. Ο γιος του Leonard Μάρσαλ ενεργήσει ως εκτελεστικός παραγωγός μουσικής για την ταινία.
• Περιλαμβάνονται αρκετά σημαντικές στιγμές και χαρακτήρες για τους οποίους η ταινία κάνει μια δουλειά σε βατό ανάμειξη τους μέσα Για παράδειγμα, η εισαγωγή του Muddy Waters πάρει καταγραφεί από τον Alan Lomax & John Εργασία, η οποία ήταν αλήθεια.

Γενικά δεν είναι η χειρότερη ταινία, αλλά ό, τι η ταινία τα πράγματα δεν είναι καλά καταστράφηκε από την ταινία κάμπτοντας την αλήθεια για να γίνει πιο ενδιαφέρον στην κοινή κινηματογραφόφιλων.

ΜΙΣΩ American Idol!

Υπάρχει η προφανής πράγματα ... η μουσική είναι χάλια, οι τραγουδιστές είναι βαρετό, και δεν έχουν ταλέντο ... Θα μπορούσα να συνεχίσω και επάνω. Το όλο θέμα της παράστασης είναι να βρει το επόμενο μεγάλο αστέρι μουσική - και πόσο καλά έχουν κάνει μέχρι τώρα; Πραγματικά μόνο ένα άτομο έχει βρει κανενός είδους μακροπρόθεσμη επιτυχία - Kelly Clarkson. Αλλά εγώ παρεκκλίνω, δεδομένου ότι δεν είναι σκοπός μου να στοχαζόμαστε σχετικά με το καθεστώς των mainstream μουσική επειδή πιστεύω ότι ένα πλήρες χάσιμο του χρόνου συνήθως (σχεδόν τόσο κακή όσο σπορ).

Κυρίως αυτή η επίδειξη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο απλά με θλίβει, γιατί ενισχύει την ιδέα ότι οι Αμερικανοί έχουν εγκαταλείψει την νέα, ενδιαφέρουσα μουσική. Αντ 'αρέσει να ακούω αυτές τις εγκοπές χαρτόνι τραγουδούν τα ίδια τραγούδια ξανά και ξανά, κάθε εβδομάδα. Ραδιόφωνο είναι η ίδια, μετά από σταθμό σταθμό παίζουν τα ίδια μπαγιάτικο τραγούδια που έχουν παίξει για πολύ καιρό.

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα την ίδια χρονιά που ο Μπους ανέλαβε τα καθήκοντά ΙΙ. Ο Μπους πάει και θέλω αυτή η παράσταση πάει πολύ.