Υπάρχουν δύο ντοκιμαντέρ διατίθενται για την αμερικανική λαϊκή παράδοση Woody Guthrie. Το πρώτο κυκλοφόρησε το 2005 ονομάζεται Woody Guthrie: Αυτή η μηχανή σκοτώνει φασίστες . Το άλλο είναι ένα ντοκιμαντέρ PBS από την αμερικανική σειρά Masters, που κυκλοφόρησε το 2007 με τον τίτλο American Masters: Woody Guthrie .

Και οι δύο ταινίες είναι αρκετά παρόμοια, προφανώς μοιράζονται το ίδιο αντικείμενο και τη χρονολογική μέθοδο με την οποία θα πει την ιστορία του Woody. Κάθε ταινία διαθέτει μια εισαγωγή στη συνέχεια μεταβαίνει τελικά σε μια χρονολογική αφήγηση της ιστορίας του (w / περιοδικές μαιάνδρους από το θέμα). Το 2005 χωρίζει doc ιστορία του Woody σε κεφάλαια τα οποία, δυστυχώς, δεν κάνει πολλά για την ταινία. Για το μεγαλύτερο μέρος τους διαθέτουν επίσης τα ίδια θέματα συνέντευξη (Pete Seeger, διάφοροι εμπειρογνώμονες / βιογράφους, και τους συγγενείς που ζουν συμπεριλαμβανομένης της κόρης του Νόρα Guthrie), αν και η μεγαλύτερη από τις δύο ταινίες που έχει αρκετά περισσότερες συνεντεύξεις. Η έκδοση 2005 είναι η μεγαλύτερη από τις δύο που βγαίνει στις 2 ώρες και 40 λεπτά και το PBS doc είναι 90 λεπτά μακριά. Οι δύο ταινίες υψηλής αφηγητές προφίλ, τις δυνατότητες απελευθέρωσης 2005 Βρετανοί Ερμηνευτής / Συνθέτης Μπίλι Μπραγκ, και η ταινία PBS μπορεί να υπερηφανεύεται για την αφήγηση ο ηθοποιός Πίτερ Κογιότ. Στην έκδοση 2005 Μπίλι Μπραγκ εμφανίζεται στην ταινία σε μια χούφτα από τα τμήματα τα οποία ειλικρινά να βγει λίγο σκληρό. Οι δύο ταινίες που κάνουν χρήση της επιδέξια μεγάλο κατάλογο του Guthrie αρχειακού υλικού, συμπεριλαμβανομένων των ηχητικών αποσπασμάτων από συνεντεύξεις και ραδιοφωνικές εκπομπές.

Μία από τις χαρές του βλέποντας αυτά τα ντοκιμαντέρ είναι να δίνεται οπτικά το πλαίσιο στο οποίο η μουσική δημιουργήθηκε και μπορείτε να πάρετε ένα μάθημα ιστορίας για τα τραγούδια που ήταν σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα. Μεγάλο μέρος του Γούντι μουσική έγραψε ήταν για την αμερικανική εμπειρία ή ειδικές εκδηλώσεις. Είναι υπέροχο να έχουμε αυτές τις ταινίες για να μας καθοδηγήσει αυτά τα κομμάτια της ιστορίας μας δεν μπορούν να θυμούνται ή να γνωρίζουν. Μεγάλη παραδείγματα είναι τα τραγούδια του «Το ναυάγιο του Reuben James» και «σκονισμένο σκόνης (So Long Είναι ήταν καλό να Yuh Γνωρίστε)" το οποίο είναι περίπου για ένα πολεμικό πλοίο του Ναυτικού των ΗΠΑ που βυθίστηκε το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο και την αμερικανική κύπελλο σκόνη του αρχές έως τα μέσα του 1930, δύο από τα οποία συζητούνται σ 'αυτές τις ταινίες.

Ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα για να μάθετε πόσα δεν ήξερα για Guthrie και τις ταινίες αυτές, έκανε σπουδαία δουλειά στο συμπληρώνοντας τα κενά. Η έκπληξη ενισχύθηκε από το γεγονός ότι έχω διαβάσει την αυτοβιογραφία του Woody Guthrie Δεσμώτης για τη δόξα. Χορήγησε το βιβλίο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε (1943) πριν από ένα μεγάλο κομμάτι της διαμορφωτικής χρόνια του Guthrie, δεν κάνουν τη δουλειά. Θέλω να είμαι σαφής, δεν έμαθα ποτέ να είναι βαρετή ... απλά δεν βρίσκουν να είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική και παρακολουθώντας από αυτές τις ταινίες να μάθω μεγάλα κομμάτια που ήταν στολισμένη ή αναληθείς. Γούντι είχε έναν τρόπο που απεικονίζει τον εαυτό του ως ένα αμόρφωτο παιδί χώρα, ήταν ένα μέρος της γοητείας του και νομίζω ότι η αυτοβιογραφία ακολουθεί αυτή τη γραμμή.

Από τις δύο ταινίες που ένιωσα ότι η αμερικανική εκδοχή Masters ήταν μακράν η πιο ευχάριστη. Αυτή η μηχανή σκοτώνει φασίστες έχουν πλεονεκτήματα και ανάμεσά τους είναι ότι είναι εξαιρετικά εμπεριστατωμένη και λεπτομερή. Δυστυχώς, με την έννοια ότι είναι απλά πάρα πολύ καιρό και ειλικρινά, όταν κοιτώντας πίσω βγήκε λίγο πλαδαρό και λίγο επαναλαμβανόμενο. Θα έλεγα ότι η αμερικανική ταινία Masters είναι ακριβώς το σωστό ποσό της λεπτομέρειας και η απεικονίζονται οι πληροφορίες είναι επίσης καλύτερα οργανωμένοι.

Μείνετε συντονισμένοι στο site μου, όπως εγώ, θα δημοσιοποιήσετε περισσότερα σχετικά με τις σπουδές μου Guthrie συμπεριλαμβανομένης μιας θέσης που θα πάρει στη ζωή και τη μουσική του σε ένα λίγο πιο αναλυτικά. Αν σας ενδιαφέρει η παρακολουθείτε τις ταινίες που μπορείτε να τα βρείτε τόσο ως μέρος της βιβλιοθήκης Netflix ή κάντε κλικ στις φωτογραφίες παραπάνω, επειδή συνδέονται με τις σελίδες των προϊόντων του Αμαζονίου. Άλλοι πρότειναν υλικό θα είναι η ταινία βασίζεται στην αυτοβιογραφία του Guthrie Δεσμώτης για τη Δόξα . Αν και δεν έχω διαβάσει τους, έχετε επίσης την επιλογή των δύο βιογραφίες εκτύπωσης που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία 10 χρόνια, άνθρωπος Ramblin ': Η ζωή και οι χρόνοι του Woody Guthrie από Στηρίγματα Terkel και Ed Cray καθώς Αυτή η Χώρα φτιάχτηκε για εσάς και μένα: Η ζωή και τα τραγούδια του Woody Guthrie από την Elizabeth Πέρδικα.

Τι μια μεγάλη ταινία. Ο Cohen Brothers, στην καλύτερη περίπτωση τους, κατά τη γνώμη μου. Είναι μια θαυμάσια έξυπνη επανάληψη της Ιλιάδας του Ομήρου στο ύφος της ταινίας 3 Stooges στεγάζεται σε ένα εναλλακτικό σύμπαν κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου σαν κύπελλο Κατάθλιψη / Σκόνη εποχή της Αμερικής. Αλλά καθώς αυτό δεν είναι ένα blog ταινία, εγώ παρεκκλίνω και μετάβαση σε μιλάμε για μία από τις ταινίες κύρια εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά του θεατή στο παρελθόν. Υπό τη μουσική του πορεία.

Τώρα υπάρχει η προφανής - ο ήχος είναι αρκετά καλός. Ένα γεγονός που αναμφισβήτητα είναι εμφανής από την κριτική και εμπορική επιτυχία του? Είναι λίγο γυαλισμένο για τα γούστα μου, αλλά σκάβω πραγματικά το πνεύμα του έργου. Η μουσική της ταινίας γράφτηκε / παράγεται / επιλεγεί από την T-Bone Burnett, ο οποίος είναι γνωστός για την παραγωγή ένα μάτσο αρκετά επιτυχής αρχεία από καλλιτέχνες οι περισσότεροι θα αναγνωρίσουν, αλλά είναι επίσης μια αναβίωση λαϊκών επικεντρώθηκε τραγουδιστής / τραγουδοποιός που έχει κυκλοφορήσει λίγες εγγραφές σόλο . T-Bone έκανε σπουδαία δουλειά μας μεταφέρει στο παρελθόν, ενώ διατηρώντας το φρέσκο ​​ήχο. Έκανε αυτό με την εκ νέου καταγραφή αρκετά κλασικά λαϊκά από σύγχρονων καλλιτεχνών? Για παράδειγμα έχεις έναν καλλιτέχνη όπως ο Chris Thomas βασιλιάς κάνει "Σκληρό μπλε Όροφος ώρα δολοφονία», η οποία αρχικά γράφτηκε και ηχογραφήθηκε από την Delta Blues Legend Skip James. Υπάρχει λίγα τραγούδια που περιλαμβάνονται στην αρχική τους μορφή με το soundtrack, και κυρίως "Big Mountain Candy Rock" Χάρι McClintock από το 1939.

Προσωπικά, τα πιο εντυπωσιακά και ευχάριστες πτυχές της ταινίας είναι το πώς θα διαπλέξει τη λαογραφία και την ιστορία που περιβάλλει τη μουσική στην ταινία. Εδώ είναι μερικά παραδείγματα.

Στην ταινία πραγματική ζωή ο τραγουδιστής / κιθαρίστας Chris Thomas του βασιλιά παίζει έναν χαρακτήρα από το όνομα του Tommy Johnson, που είναι στο τρέξιμο από το νόμο και είχε πουλήσει μόνο την ψυχή του στο διάβολο για στο σταυροδρόμι. Σας θυμίζει κάτι; .. Ναι, μόνο του το διαβολικά έξυπνο Cohens εργάζονται σ 'αυτό το παλιό μπλε παραμύθι για την πεμπτουσία του δέλτα μπλε κιθαρίστα Robert Johnson στην ταινία τους.

Κατά τη διάρκεια μιας πολιτικής εκδήλωσης στην ταινία υπάρχει μια μουσική πράξη προσδιορίστηκαν ως Brightsiders, τραγουδώντας "Keep On ηλιόλουστη πλευρά". Η ομάδα αποτελείται από 2 γυναίκες και 1 άνδρα και αργότερα εντάχθηκε από 3 κορίτσια για το τραγούδι "Στην Αυτοκινητόδρομοι". Και τα δύο τραγούδια είναι τραγούδια από την οικογένεια Κάρτερ για την οποία η ταινία είναι τόσο προφανώς κάνει αφιέρωμα.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω το ενδιαφέρον συγχώνευση, η οποία αποτελεί το χαρακτήρα γνωρίζουν στην ταινία ως παππού O'daniel. Στην ταινία που είναι ο οικοδεσπότης του ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο «Ώρα του παππού O'daniel Αλεύρι», η οποία είναι μια αναφορά σε πιο πρόσφατο ραδιοφωνικό πρόγραμμα που ονομάζεται βασιλιάς Μπισκότο Λουλούδι ώρα. KBFH βασίζεται στο αρχικό πρόγραμμα timey παλιά μπλουζ ραδιόφωνο ονομάζεται βασιλιάς Μπισκότο ώρα που ξεκίνησε το 1941 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με WFFA στην Έλενα, Αρκάνσας. Στην ταινία ο χαρακτήρας είναι ο κυβερνήτης του Μισισιπή, και βγάζει να εμπνέεται δύο διαφορετικές πραγματική ζωή ραδιόφωνο προσωπικότητα / πολιτικοί: Κυβερνήτης του Τέξας Wilbert Lee "παππού" O'daniel και πρώην Κυβερνήτη της Λουιζιάνας Jimmie Davis.

Εκτός από το soundtrack, για εκείνους που ενδιαφέρονται υπάρχουν ένα σωρό μετρητά σε έργα που βγήκε λίγο μετά το soundtrack ταινιών και έγινε ένα τέτοιο χτύπημα. Μεταξύ αυτών είναι μια ζωντανή συναυλία με τους ίδιους καλλιτέχνες καλούνται από το βουνό . Επίσης, υπάρχουν μερικές επιλογές που διαθέτει συλλογές από γυναίκες μουσικοί Bluegrass ονομάζεται O αδελφή! και λίγες εισαγωγές CD συλλογές του προϋπολογισμού που καταρτίζουν τα τραγούδια στην αρχική τους ενσαρκώσεις.

Σήμερα, χαρακτηριστικό είναι το ντοκιμαντέρ 2008 από τον Ολλανδό σκηνοθέτη Ντέιβιντ Kleijwegt για μια από τις αγαπημένες μπάντες Μινεσότα μου - Χαμηλή. Αυτό το έγγραφο 70 λεπτά είναι ένα πορτρέτο πολυμέσων μιας μοναδικής αμερικανική οικογένεια και την μπάντα. Η ταινία επικεντρώνεται στα δύο βασικά μέλη της μπάντας? Alan Sparhawk και η σύζυγός του Mimi Parker. Καθ 'όλη την ταινία που θέλετε να αντιμετωπίζονται συνεντεύξεις με δύο μέλη (αν και εστιάζει στην Sparhawk), μαζί με στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής τους (μαζί με τα δύο παιδιά τους), με άφθονο χρόνο για ζωντανές εμφανίσεις. Η τοπική της ταινίας ήταν η πατρίδα κυρίως χαμηλού της Μινεσότα Duluth που βρήκα λίγο περίεργη εξέταση που μόλις είχα vacationed υπάρχει μια εβδομάδα πριν την προβολή της ταινίας.

Sparhawk είναι ένα περίεργο αντικείμενο συνέντευξης που κάνει σχεδόν ποτέ δεν έχει οπτική επαφή με τον διευθυντή ή φαίνεται στην κάμερα, εκτός αν είναι το τραγούδι. Οι περισσότεροι από την εποχή του δαπανάται ψάχνει μακριά στην απόσταση προφανώς παγιδευτεί σε ό, τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι του. Η ταινία καταπιάνεται με τα εκπληκτικά δύο καυτά θέματα-κουμπωμένο (αν μπορεί να υπάρξει τέτοιο πράγμα) που περιβάλλουν το συγκρότημα, αυτές είναι το γεγονός ότι τα δύο βασικά μέλη είναι ευσεβείς Μορμόνοι, και συναισθηματική κατανομή Sparhawk το 2005. Η ταινία καλύπτει τα δύο θέματα και τόσο ευγενικά Άλαν και η Μιμή να απαντήσει σε ερωτήσεις με ειλικρίνεια και θάρρος. Εξακολουθώ να έμεινε λίγο μπερδευτεί με κάποιες από τις εξηγήσεις του Alan για την κατανομή του, καθώς ήταν πραγματικά σε θέση να απαντήσει με σαφήνεια - αλλά μπορώ να φανταστώ ότι η εμπειρία θα είναι το λιγότερο σαφής σ 'αυτόν.

Λαμβάνοντας υπόψη Μεγάλωσα στη Μινεσότα, και υπήρξα οπαδός του χαμηλού από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 μπορεί να είμαι λίγο προκατειλημμένη σε αυτό το φιλμ. Συνολικά Νόμιζα ότι η ταινία ήταν ένας τέλειος σύντροφος για τη μουσική τους, έχοντας τις ίδιες συναισθηματικές ιδιότητες από τα τραγούδια τους - ψύξη, σκεπτικός, ελάχιστη, και εκ διαμέτρου όμορφη. Έτσι, προφανώς, αν είστε λάτρης της μουσικής, αυτή η ταινία είναι ένα πρέπει να δούμε. Η ταινία μπορεί να είναι λίγο πολύ ήσυχη και αργή για τους περισσότερους λάτρεις της μουσικής, έτσι εκτός αν είστε τουλάχιστον λίγο εξοικειωμένοι με τη μουσική τους θα ήθελα να ξεκινήσω με μερικές από τις πρόωρες αποφυλακίσεις τους. Αν σας αρέσει αυτό, τότε πιθανότατα θα απολαύσετε την ταινία. Προσωπικά Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου ο καθένας είναι χαμηλής ανεμιστήρα, θα ήταν μια πολύ καλύτερη θέση.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο ντοκιμαντέρ Χαμηλή εκεί έξω που ονομάζεται χαμηλό στην Ευρώπη η οποία κυκλοφόρησε σε DVD το 2005.

Το DVD διαθέτει επίσης 6 κομμάτια ήχου που καταγράφονται ειδικά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τίτλο «Στο σπίτι με χαμηλό". Προεπισκόπηση τους παρακάτω ... (κάντε κλικ εδώ αν δεν μπορείτε να δείτε τη λίστα)

Αυτό είναι το ένα και μόνο ντοκιμαντέρ που θα μπορούσα να βρω για την οικογένεια Κάρτερ. Παράγεται ως μέρος της σειράς American εμπειρία για το PBS το 2005, είναι 1 ώρα με ευθεία χρονολογική έγγραφο της ιστορίας της αρχικής οικογένειας Κάρτερ με αφηγητή τον ηθοποιό Ρόμπερτ Ντιβάλ. Η ταινία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από συνεντεύξεις με τους συγγραφείς, τα μέλη της οικογένειας, και άλλους διάσημους μουσικούς (συμπεριλαμβανομένων Gillian Welch, Marty Stuart, Τζόαν Μπαέζ, ο Rodney Crowell.) Θα δείτε επίσης αρχειακό υλικό και φωτογραφίες συνοδευμένα με το "στυλ Ken Burns", τηγάνι και τεχνική ζουμ. Η ταινία ρίχνει επίσης σε αναπαραστάσεις που γυρίστηκε ευτυχώς έχουν γίνει με γούστο και είναι ελάχιστα αισθητή. Σίγουρα μια μεγάλη εισαγωγή για πρώτη οικογένεια Μουσική Χώρας.

Πήρα ένα μεγάλο σωρό από ψήγματα γνώσης μουσική ... εδώ είναι μερικές μεζέδες σε υγρή την όρεξή σας.

• Η "αρχική οικογένεια Κάρτερ" αποτελείται από AP Carter, η σύζυγός του Σάρα και η αδελφή του AP στο νόμο Maybelle (αργότερα θα περιλαμβάνει μερικές από τις κόρες του Maybelle). Η ταινία δεν καλύπτει τη δεύτερη ενσάρκωση της οικογένειας Κάρτερ, που εμφανίζεται ακριβώς Maybelle και τις κόρες της.
• Σάρα και AP παντρεύτηκε το 1915, αλλά δεν ξεκινήσει η ηχογράφηση, έως ότου ανακαλύφθηκαν από έναν εκπρόσωπο Victor Records με το όνομα του Ralph Peer το 1927.
• Όταν AP ανακάλυψε ότι μπορούσε να κάνει εγγραφή και τα χρήματα copywriting τραγούδια άρχισε να ταξιδεύει από πόρτα σε πόρτα σε όλο τον αγροτικό νότο της συλλογής των τραγουδιών των λαών και στη συνέχεια να ρυθμιστεί εκ νέου. Δεν είναι απαραίτητο ο πιο έντιμος τρόπος για να κάνουν το ζην, όταν και αν το κοιτάξετε, αλλά υποθέτω ότι αν δεν είχε κάνει, πολύ νωρίς λαϊκή μουσική της Αμερικής θα πρέπει να χαθεί.
• Η οικογένεια Κάρτερ καταγράφονται και πραγματοποιείται περίπου 1927 - 1943 και έγινε ευρέως γνωστή και δημοφιλής σε ολόκληρη την Αμερική. Δημόσια εικόνα τους ήταν ένα στερεό θρεπτικό οικογενειακή μονάδα, όταν στην πραγματικότητα η Sara και AP είχαν προβλήματα με την οικογενειακή ποτέ από τα μέσα twenties. Το 1936 εν αγνοία τους οπαδούς τους χώρισαν, αλλά συνέχισαν να εκτελούν από κοινού. Το 1943 η Sara αρχειοθετείται για το διαζύγιο που επίσης χωρίσουν την αρχική ενδεκάδα.

Πηγαίνετε στην αμερικανική εμπειρία - Οικογενειακά Κάρτερ ιστοσελίδα για να δείτε πληροφορίες για την ταινία και να επωφεληθούν των πρόσθετων διαδίκτυο.

Εδώ είναι μερικά κομμάτια από την οικογένεια Κάρτερ για την δική σας ευχαρίστηση ακούγοντας (αν δεν μπορείτε να δείτε την ενσωματωμένη λίστα, ακολουθήστε αυτήν την σύνδεση .)