(Ga naar deze link te voor de verklaring van de herziening formaat)

Ook al heb ik besloten om mijn site "The Music Snob" noemen, ik heb niet een groot deel van mijn tijd klagen over dingen of het geven van slechte recensies. Mijn berichten zijn geweest voor het grootste deel positief. De waarheid is, ik heb niet veel tijd voor de site, en ik liever besteden aan de artiesten en albums die mij inspireren. Dus als u op zoek bent naar shitty band bashing, zal je waarschijnlijk hier niet vinden. Ik geef de voorkeur te denken dat het snobisme komt uit in wat ik niet over te praten. Bovendien heb ik niet op zoek gaan naar dingen die ik weet dat ik niet van plan om van te genieten ... Ik ben echter wel zo nu en dan komen over een versie die volledig valt me.

De nieuwste van The Flaming Lips is helaas een van die en ik voel de behoefte om relais hoe dat veel dat doet me pijn. Hoewel ik niet veel blootstelling aan de pre-Zaireeka releases, behalve misschien hun midden jaren 90 top Transmissions uit een Satellite Heart, zowel The Soft Bulletin en Yoshimi Battles the Pink Robots zijn akoestisch avontuurlijke, emotioneel abstract pop records die ik interessant vindt en zeer overtuigend. Dit album vond ik echter te ontbreken van veel echte stof en vindt de band leunt meer naar jammy sonische putzery. Toegegeven het de Lips hun sound experimenten naar een nieuw niveau op deze release, het creëren van een aantal zeer interessante sonische texturen om rond te stuiteren in je hoofd. Ik heb ook hou echt van de cover art. Wat ze missen naar mijn mening is elke pop of interessant lyrische elementen. Het klinkt eerlijk aan me als ze net liep uit iets interessants of creatief om te zeggen en dus zijn ze net besloten om rond te neuken voor de meer dan een uur. Zoals u kunt van mijn spoor zien door spoor recensie hierboven zijn er ook geen opvallen tracks, maar ze gaf me geen niets te op te houden met deze release. Naast mijn teleurstelling met dit album is mijn verbazing dat ik blijkbaar de enige die niet leuk zijn. Je neemt een kijkje in de muziekpers en vindt u voornamelijk positieve recensies.

Heb mijn woord te geloven, bekijk dan de onderstaande album in zijn geheel. Als ingesloten inhoud niet wordt weergegeven volg deze link te .

(Ga naar deze link te voor de verklaring van de herziening formaat)

Een grote verrassing van een debuut album van deze 4 delen Indie Rock groep uit Denton Texas. Het album heeft een geweldige mix van schuur-branders, tragere nummers, en lo-fi nummers. Absoluut briljant. De groep staat onder leiding van gitarist / zanger Will Johnson en is slechts een wapen in zijn arsenaal aan sonic aanval. Daarnaast vindt u een flink aantal releases onder de Centro-Matic banner, een handvol albums uit de langzamere South San Gabriel, en twee solo volledige lengte van Johnson zich af of u geïnteresseerd bent in het uitbreiden van je kennis van zijn werk. Ik adviseer het hoogst.

Bekijk het album hieronder. Als je niet zie hieronder de geïntegreerde afspeellijst, volg deze koppeling .

(Ga naar deze link te voor de verklaring van de herziening formaat)

Een beknopte, direct en vocaal duidelijk moeite dan hun eerste twee albums. De Austin TX bands 3e volle lengte voorzien van kortere nummers en minder instrumentale preludes. Dit is Indie Rock in zijn meest hypnotiserende, mooi en dreunden uit. Ik heb persoonlijk de voorkeur aan de latere releases, maar dit is waar je begint gevoel band beginnen hun plaats te vinden.

Bekijk het onderstaande album in zijn geheel, niet als ingesloten inhoud niet weergegeven volg deze link te .

(Ga naar deze link te voor de verklaring van de herziening formaat)

De meesten zullen waarschijnlijk al weet van het bestaan ​​van een aantal van deze nummers door middel van de "Digital Shorts" op Saturday Night Live. Degenen die verantwoordelijk zijn voor zulke belachelijke leuk zijn SNL gegoten lid Andy Samberg, en zijn vrienden uit de hele weg terug in de Junior High: Jorma Taccone en Akiva Schaffer. Niet echt de meest geavanceerde high brow comedy die er zijn, maar het maakt niet uit want het is fucking hilarisch. Zeker een leuke luister ..., naast de klassiekers zoals "Dick In A Box" en "Lazy Sunday" vindt u leuke nummers als "Santana DVX" met rapper E-40, "Sax Man" met Jack Black, en een van mijn favorieten van de "Normal Guy" intermezzo.

U vindt de nummers boven die werden geproduceerd als Digital Shorts zijn gekoppeld aan de video op Hulu.com. Lees ook de meest recente Lonely Island jam - de ongecensureerde versie van "Motherlover" featuring Justin Timberlake hier .

Bekijk het onderstaande album in zijn geheel, niet als ingesloten inhoud niet weergegeven volg deze link te .