1989 - 1996 was een periode van creatieve en professionele wedergeboorte voor Neil Young. Hij werd geïntroduceerd in de Rock N Roll 'hall of fame in 1995 en geniet van een hernieuwde populariteit en de kritieken. Hij zou ook aangesloten worden door de media tot de heetste nieuwe muziek buzz woord / stijl als de Godfather van de Grunge. Ik heb geschetst van de releases van deze tijd hieronder. Let op wat ik achten het ESSENTIËLE releases.
 | 1989 - Neil Young - Eldorado EP: slechts 5 liedjes, waarvan 3 op zijn volgende release Vrijheid. De eerste glimp van Neil terug op zijn spel. |
 | 1989 - Neil Young - Freedom: beste album Neil sinds 1979's Rust Never Sleeps. Deze release is afgelopen boek door een live akoestische versie en studio versie met volledige band van de grote anthemic lied "Rockin 'in de vrije wereld". ESSENTIËLE |
 | 1990 - Neil Young & Crazy Horse - Ragged Glory: Neil herenigd met het Paard en de beroemde producer David Briggs voor dit album dat bleek dat hij en het paard kan nog steeds rocken. Ik heb altijd gedacht dat de titel van deze plaat was de perfecte descriptor voor de banden bepaald merk van ruwe, ongebreidelde rock 'n roll. ESSENTIAL |
 | 1992 - Neil Young - Harvest Moon: Dit album is deels bedoeld als een vervolg op een van de meest populaire albums Harvest van Neil te zijn, met ongeveer dezelfde spelers en als de originele voelen. Het is helaas niet helemaal aan zijn voorganger, maar het is een solide en consistente release. ESSENTIAL |
 | 1994 - Neil Young - Slaap met Engelen: Neil is creatief nieuw leven ingeblazen en hij beweert dat hij werd geïnspireerd door de tragische zelfmoord van Kurt Cobain. Helaas de albums versie zou voorafgaan aan een ander de dood, als David Briggs zou van longkanker sterven in 1995. Dit was hun laatste samenwerking samen. Het album bevat enkele van de meest instrumenteel en tonaal divers om uit de band. |
 | 1995 - Neil Young - Mirror Ball: In plaats van het gebruik van Crazy Horse op deze release besloot hij om Pearl Jam te roepen en ze waren blij om hem terug. Wat u ook vindt van de band zijn ze een strakke rock band en ze zorgden voor een groot decor voor een aantal leuke nummers op deze release. ESSENTIAL |
 | 1996 - Neil Young & Crazy Horse - Broken Arrow: In dezelfde sfeer als de vorige twee records. Na dit record Neil zou terugtrekken uit het openbare leven en gaan op een lange pauze. |
| Live albums uit deze periode: | |
 | 1991 - Neil Young & Crazy Horse - Arc / Weld: Weld is een grote zware set van Neil / Horse klassiekers. Deze conventionele live album was ook releases als een dubbele disc set dat de bonus disc Arc, die is een beetje een anomalie dat het was een compilatie van fragmenten van vormloze zware vervorming opgenomen tijdens die tour opgenomen. |
 | 1993 - Neil Young - Unplugged: Beroemde twee keer voorgevormd, want Neil was niet blij met de eerste uitvoering. In feite was hij zo ongelukkig met haar betaalde hij voor de eerste voorstelling zelf. Hoewel hij was zeer gevoelig over het besluit om samen met MTV op deze, komt hij het blussen van een meeslepende akoestische prestaties met een aantal grote akoestische versies van klassiekers als Mr Soul, Pocahontas, en Transformer Man. ESSENTIAL |
Hier is een afspeellijst ik samen hebben gezet met mijn favorieten uit deze tijd. Als je niet kunt hieronder de playlist, klik dan op deze link te .
Dit wordt mijn laatste post op Neil Young zijn ... tenminste een tijdje. Ik zal niet over Neil's muziek vanaf 2000 zoals ik al vond weinig interesse in het buiten van een paar releases.
1981 -1988 waren moeilijke jaren voor Neil Young. Aan het begin van deze periode had hij ondertekening aan van een miljoen dollar per album contract met Geffen Records (en had de verschillen met hen gedurende de hele periode) en zijn tweede kind was gediagnosticeerd met een ernstige cerebrale parese. Op sommige momenten tijdens deze periode kon je vertellen dat hij werd uitgebrand op het maken van muziek. Om eerlijk te zijn, de uitstoot vanuit deze periode zijn uitdagend en je zal moeilijk worden ingedrukt om alle nummers die dicht bij de schittering van de mensen die hij opgenomen in de jaren zestig en zeventig te vinden. Young's methoden, opname techniek, houding, en de bandleden al vele malen veranderd in deze periode. Ik heb geschetst van de releases van deze tijd hieronder.
 | 1981 - Neil Young & Crazy Horse - Re-ac-tor: De volgende stap op uit de hardere nummers af van Rust Never Sleeps. Helaas is de mix is uitgeschakeld en het materiaal is ongeïnspireerd. |
 | 1983 - Neil Young - Trans: Jonge vinden hier een harde bocht naar links en een album dat 5 vocoder zware / elektronische muziek tracks en 3 conventionele rock-tracks, die volledig raadsel zijn critici en fans heeft. |
 | 1983 - Neil Young & The Shocking Pinks - Everybody's Rockin ': Een ander genre switch hier, dit keer naar Rockabilly. Op zijn minst heeft enkele leuke liedjes, waarvan sommige zelfs een beetje grappig ... maar het album is representatief voor deze tijd als ze zijn voorzien van stijl over inhoud. |
 | 1985 - Neil Young - Old Ways: Het grootste deel van het materiaal werd oorspronkelijk opgenomen in 1982, maar pas 3 jaar later vrij vanwege problemen met zijn label. Deze keer is het een country album voor Neil en een cast van gastland sterren als Willie Nelson en Waylon Jennings. |
 | 1986 - Neil Young - Landing On Water: Als ik aan deze release te labelen met een genre het zou zijn "over-geproduceerd zakelijke jaren 80 synth pop. Een paar zaken nummers maar over het algemeen waarschijnlijk een van zijn slechtste albums. |
 | 1987 - Neil Young & Crazy Horse - Life: Terug naar Crazy Horse weer na het loslaten van 4 albums zonder hen. Je krijgt een paar fatsoenlijke baan bij een album dat een aantal jaren '80 synthy spullen en een aantal conventionele NY w / CH tracks bevat. Let op de cover art met iemand achter de tralies met een NY poster aan de achterwand die ontsnapt om zijn gevoelens over zijn platenlabel op dat moment. Dit zou zijn laatste record met Geffen zijn (met uitzondering van de Shotty beste uit deze periode recht Lucky 13. |
 | 1988 - Neil Young & The Bluenotes - Deze nota is voor u: eerste album Neil's terug op zijn oorspronkelijke label Reprise Records. Deze keer Neil wordt ondersteund door The Bluenotes (inclusief een 6 pct blazerssectie) voor een album van Blues en R & B nummers. Inclusief het liedje "Deze nota is For You" dat eigenlijk Neil won de Video of the Year award op de MTV Video Music Awards in 1988, die MTV eerder had geweigerd om te spelen omdat ze werden geparodieerd de video. |
 | 1988 - Crosby, Stills, Nash & Young - American Dream: Jonge herenigt nog maar eens met deze burnouts. Wat je krijgt is een hoop nummers van de was-ups en een paar half fatsoenlijke nummers van Neil. |
Ook al is het een moeilijke tijd, ik dacht dat ik zou nog steeds het samenstellen van een playlist hieronder van mijn favorieten nummers van. Als je niet kunt hieronder de playlist, klik dan op deze link te .
Ik heb onlangs ontdekt dat 1973 tot 1980 is mijn favoriete tijd van de muziek Neil Young's. Het omvat mijn favoriete album, On The Beach. Het was een donkere periode voor Neil, maar het is gevuld met gebroken hart edelstenen. Ik heb geschetst van de releases uit deze periode hieronder. Let op wat ik achten het ESSENTIËLE releases.
 | 1973 - Neil Young - Time Fades Away: Een opvallend niet-commerciële follow-up te 1972s enorm succesvolle release Harvest. Een album van nieuw materiaal opgenomen geheel live in concert. Neil moest gitarist Danny Whitten af te vuren voordat de tour begon en hij een overdosis en overleed kort daarna. Wat je krijgt is een zeer ruwe opname van enkele van de meest emotionele nummers van Young dronken geleverd op dit album dat nog niet eerder uitgebrachte op CD. ESSENTIAL |
 | 1974 - Neil Young - On The Beach: Een ander midden jaren 70 juweeltje dat een goede CD release niet te zien tot 2003. Young wordt aangesloten bij op deze onthullende set met muziek van Cajun Countryman Rusty Kershaw. Het album heeft een geweldige vibe helemaal door en is waarschijnlijk een van de meest consistente opnames Young's. ESSENTIAL |
 | 1975 - Neil Young - Tonight's The Night: Oorspronkelijk opgenomen in 1973, maar niet uitgebracht door Young tot 75. Een legendarische versie bekend om zijn losse off kilter bezuinigingen. Boek beëindigd door het titelnummer, "Vanavond is de nacht", een interessante reactie op verliezen zowel Danny Whitten en roadie Bruce Berry aan drugs. ESSENTIAL |
 | 1975 - Neil Young & Crazy Horse - Zuma:. Het debuut van de nieuwe rhythm gitarist Frank Sampedro Young en het paard terug om mee te vormen met zijn producer David Briggs NOODZAKELIJK. |
 | 1976 - De Stills Young Band - Long May You Run: Jong herenigd met zijn oude band mate van Buffalo Springfield op deze release. Echt het enige nummer dat kwam uit deze sessies die is de moeite waard een vloek is het titelnummer van Neil. |
 | 1977 - Neil Young - American Stars 'n Bars: Een vrij matige collectie songs bij elkaar gegooid dat een van mijn favoriete nummers "Like A Hurricane" bevat. |
 | 1978 - Neil Young - Comes A Time: Meest toegankelijke muziek Young's sinds de release van Harvest in 1972. Samengesteld uit akoestische demo's met de band overdubbed binnen een aantal echt grote songs die niet op CD uitgebracht tot 1988. ESSENTIAL |
 | 1979 - Neil Young & Crazy Horse - Rust Never Sleeps: Sommige beschouwen dit als laatste grote album van Young tot aan zijn heropleving in de vroege jaren '90. Een ander album boek afgesloten met een geweldig nummer, dit keer de Rock N 'Roll epische "My My, Hey Hey ..." / "Hey Hey, My My ...". Enkele van de andere nummers op het album zou zijn moeilijkste kanten liedjes tot nu toe. ESSENTIAL |
 | 1980 - Neil Young - Hawks & Doves: Nog een vrij middelmatige mix van tracks die een paar geweldige stand outs met inbegrip van de experimentele 'Lost In Space "op te nemen. |
| Live releases van deze tijd: | |
 | 1979 - Neil Young & Crazy Horse - Live Rust: Een geweldige live-album waaronder de meeste van de nummers van Rust Never Sleeps, samen met grote vertolkingen van een aantal van Young's klassieke muziek NOODZAKELIJK. |
Er zijn ook twee albums in deze periode dat de Jonge was in elkaar gezet en helaas besloten geen vrij te geven. Ze zijn bekend onder de titels Homegrown en Chrome Dreams (Jong vrijgegeven Chrome Dreams II in 2007 enigszins als een inside joke). Beiden kenmerkte het lied dat werd verspreid door zijn productie in de jaren '70, maar sommige nummers zijn nog steeds geen release. Als je echt zoekt kunt u mogelijk de ventilator opnieuw gesequenced releases van Chrome Dreams in elkaar gezet door wat liedjes werd gezegd dat ze worden opgenomen vinden.
Hier is een afspeellijst ik samen hebben gezet met mijn favorieten uit deze tijd. Ik heb geprobeerd om weg te blijven van de meest bekende tunes. Als je niet kunt hieronder de playlist, klik dan op deze link te .
Voor de laatste paar maanden heb ik het grote genoegen van het lezen van dit boek en opnieuw onderzoek naar de catalogus van Neil Young. Ik ben al een fan van muziek Neil's sinds een vriend maakte me Decade (1977 loopbaan retrospectief) op de middelbare school. Dit boek kon ik immense lichaam Neil Young's van het werkstuk letterlijk ontleden voor stuk, het leren van de achtergrond van wat ik hoorde.
Het materiaal is zeer interessant, of als Young zou zeggen "innaresting". Het formaat waarin de informatie en het verhaal wordt geleverd is geniaal. Het boek overtreft wat uw tuin diverse biografie zou leveren met een mish mash van chronologische verhalen, fragmenten uit interviews met Young zelf, korte biografieën en citaten van de grote cast van personages die in beslag hebben genomen Young's leven, allemaal gemengd met commentaar van de auteur .
Het boek behandelt het leven van Neil tot rond 1998, waaronder een snelle, maar gedetailleerde geschiedenis van zijn grootouders en ouders leven. Als je eenmaal aan zijn High School dag leert u alles over zijn invloeden en zijn vroege muzikale ondernemingen. Moving verder op al zijn muzikale carrière het grootste deel van het boek gaat over de muziek die hij gemaakt als solo artiest, met Buffalo Springfield, Crosby Stills Nash & Young, Crazy Horse, en de vele andere incarnaties van zijn steun groepen. Onder de personages die aan bod komen zijn onder andere zijn manager Elliot Roberts, de producent voor veel van zijn albums David Briggs, vroeg medewerker Jack Nitzsche, en het merendeel van de leden van de bands was hij betrokken bij.
Mijn enige Qualm met het boek is dat ik denk dat Jimmy McDonough is een beetje hardhandig met zijn opvattingen over een aantal van het werk van Young's en beslissingen. Het grootste deel van de tijd dat hij goed is en hij vertelt Young in zijn gezicht, maar ik denk dat hij een paar mooie hoge verwachtingen.
Ik heb altijd gevonden Young tot een boeiend personage te zijn, en ik was verrast door enkele nieuwe feiten. Bijvoorbeeld voordat hij verhuisde naar Amerika, Young was in een groep genaamd de The Mynah Vogels met Rick James (Beotch!) van alle mensen. Ze hebben zelfs een album opgenomen voor Motown, die helaas nooit heeft gezien release. Een andere vreemde verbinding was zijn betrokkenheid bij Devo, die ik behandeld in een recente post die u kunt zien hier . De laatste kleine versnapering Ik zal bieden, is zijn betrokkenheid bij de speelgoedtrein industrie. In het begin van 1990 Jonge kocht een deel van de Lionel speelgoed bedrijf en uiteindelijk kocht ze uit. Lees ook de steeds excentrieke nieuwste projecten van Young's op deze recente bericht .
Meestal heb ik onder andere een afspeellijst met elk van mijn muziek boekbesprekingen en ik vast van plan om dat te doen voor deze ook. Eigenlijk is het meer als 3-4 afspeellijsten, die elk een ander tijdperk van zijn muziek carriere.
