Als aanvulling op mijn recensie van het boek van Robert Palmer's Deep Blues, presenteer ik een deel een van de twee afspeellijsten. Bekijk het tweede deel via deze koppeling . Deze playlist is voorzien van muziek vanaf de eerste Delta en Country Blues kunstenaars met slechts een piek bij de aansluiting op Chicago. De afspeellijst is in pseudo chronologische volgorde getemperd door welke volgorde ze werden behandeld in het boek of waargenomen stilistische verbindingen.

Als ingesloten inhoud niet wordt weergegeven volg deze link te .

Eerst en vooral, is dit boek voor het eerst gepubliceerd in 1981 werd niet geschreven door Robert Palmer, de zanger die bracht je de hit "Addicted to Love". De Robert Palmer dat dit boek schreef was de goede muziek journalist van de jaren 1970 tot de jaren 1990. Hij bedekte muziek voor de New York Times, Rolling Stone, en vele andere publicaties samen met zijn twee non-fictie muziekboeken: Deep Blues en Rock & Roll:. Een weerbarstige Geschiedenis Palmer in 1997 overleden met achterlating van een grote hoeveelheid werk, inclusief zijn werk in de muziek productie, film, en zijn eigen muziek, waarvan dit boek is zijn bekroning. Palmer is een enorm belangrijke muziek journalist als hij overbrugde de kloof tussen rock journalistiek en etnomusicologie. Hij had een uniek perspectief als een getalenteerde en succesvolle muzikant in zijn eigen recht die in staat was om op te hangen met de rotsen groten terwijl je nog steeds een inzicht in de geschiedenis van het onderwerp dat hij werd bedekt. Buiten dat korte intro ik zou richten degenen die willen om meer te weten over hem aan deze koppeling als het zo wil.

De boeken bijschrift: "Een muzikale en culturele geschiedenis, vanaf de Mississippi Delta naar South Side van Chicago aan de wereld 'vat eigenlijk de boeken samenstelling heel goed. Onder de cast van tekens die wordt behandeld in het boek is Muddy Waters, die Palmer op zwaar leunt op om mee te bewegen zijn het vertellen van de Blues de geschiedenis. De term "Deep Blues" is eigenlijk iets dat Muddy gebruikt voor de blues van hoge emotionele kwaliteit die in hoge mate werd beïnvloed door de geluiden uit de Mississippi Delta te beschrijven. Palmer opgepakt op deze en zijn interview met Muddy fungeren als de ruggengraat van dit boek.

Het boek is opgedeeld in 5 secties: een proloog, drie delen en een epiloog. De proloog fungeert als een overzicht van de muzikale vorm. Deel I duikt diep in het ontstaan ​​van de vorm en de oorspronkelijke beoefenaars. Palmer richt zich ook sterk op een van de Blues meest interessante en belangrijke vroege personen, Charley Patton. Deel II richt zich vervolgens op de volgende grote speler in de geschiedenis van de blues, Robert Johnson. Een van de belangrijkste trekt van dit boek is de gedetailleerde geschiedenis van Patton en Johnson, die eerder en zijn nog steeds tot op zekere hoogte, mysteries. Ook aan bod in deel twee is Muddy Waters, en de vroege Chicago Blues. In deel III wordt het allemaal wat meer betrokken, te beginnen met de geschiedenis van de zeer invloedrijke radioprogramma King Biscuit Time op Helena, Arkansas radiostation KFFA. Dat radioprogramma treedt dan op als een aansluitpunt voor de volgende handvol van de muzikanten die aan bod komen in dit deel van het boek, zoals de meeste van hen gespeeld op het programma op een bepaald punt of gespeeld met de programma's originele sterren Aleck "Rice" Miller ( aka Sonny Boy Williamson II) en Robert Lockwood Jr Onder degenen die aan bod komen zijn de twee eerder genoemde spelers en Little Walter, Junior Wells, Elmore James en Jimmy Rogers. Dit deel gaat over de Blues uit Memphis en het begin van de opnamen, gemaakt door Sam Phillips in de Sun Records Studio. Dit geldt ook voor korte dekking van Ike Turner en zijn Kings of Rhythm, BB King, Albert King en Howlin 'Wolf. De epiloog dan knoopt de enkele losse eindjes met enkele van de voorheen onder karakters, dan spreidt zich uit en dekt Blues spelers van sommige andere gebieden, waaronder John Lee Hooker, Son Seals, en Otis Rush. De epiloog ook rondes het boek met enige discussie over hoe de Blues beïnvloed muziek over de hele wereld.

Naar mijn mening is het boek op de lijst van most leest als het gaat om materiaal over de geschiedenis van muziek. Het was een van de eerste om wat licht te werpen op zo'n ontdekt genre met zijn zeer mysterieuze begin. De delen van het boek die zich bezighouden met de vroege geschiedenis van de Blues zijn enkele van de meest boeiende materiaal. Ik moet ook opmerken dat het boek op geen enkele wijze een definitieve blik op het genre. Het is behoorlijk geconcentreerd in wat het heeft betrekking op wat een korrelig / land Mississippi Delta geboren blues. Met dat gezegd zijnde zijn er een aantal zeer grote blinde vlekken ook het begin van de blues uit de oostelijke staten ook wel bekend als "Piedmont Blues" of een van de jazz gebaseerde stad blues van de jaren 20 en '30 '. Ook niet veel aandacht besteed is de Blues die kwam van Texas of Louisiana. Mijn enige echte negatieve kritiek van het boek is dat het een beetje abstract in zijn structuur. Palmer springt echt veel rond en het was moeilijk om al die informatie te nemen wanneer deze wordt gepresenteerd dat een ongeorganiseerde manier.

In 1991 Robert Palmer, samen met directeur Robert Mugge bracht een vergelijkbaar recht film, Deep Blues: A Musical Bedevaart naar de Crossroads als aanvulling op het boek. De film behandelt vooral de Blues muzikanten die nog steeds het uitvoeren van dat soort Delta beïnvloedde muziek in de late jaren '80 en begin jaren '90, samen met kleine stukjes en beetjes van de geschiedenis van Robert zelf. In aanvulling op Palmers twee belangrijke boeken gepubliceerd, is er ook de onlangs gepubliceerde collectie van zijn werk genaamd Blues & Chaos: The Music Schrijven van Robert Palmer als je geïnteresseerd bent in de bemonstering meer van zijn werken.

Ik zou graag twee afspeellijsten speciaal geselecteerd om te fungeren als muzikale metgezellen aan dit boek en mijn mening over te bieden, gekoppeld hieronder.

Deep Blues: Deel 1 - Mississippi Delta naar Chicago
Deep Blues: Deel 2 - Chicago & Beyond

Gepubliceerd in 2002 en geschreven door auteur Robert Gordon, kan niet worden Satified is een biografie van Muddy Waters. Het boek is een losse chronologische vertelling van het leven Muddy's die is onderverdeeld in 15 hoofdstukken, elk met een bepaald aantal jaren. Gordon doet een geweldige job patchwork samen de geschiedenis van een man die was er niet veel levende onderwerpen of fatsoenlijke records. De auteur doet zijn best met wat bleef die onder oude krant en tijdschrift artikelen, opnames, video en interviews met enig en alle levende familielid, vriend of zakelijke collega. Het boek wordt meestal gegeven in het verhaal van vorm, maar breekt uit deze nogal wat verwijzingen naar andere nota's, of fragmenten van de werkelijke interviews of bronnen op te nemen.

Door middel van het boek Gordon heeft tijd nodig om in te vullen veel van de ondersteunende cast met inbegrip van zijn invloeden en Delta Blues oprichters, zoals Son House, Robert Johnson, Big Bill Broonzy, Blind Lemon Jefferson, en Sonny Boy Williamson. Je krijgt een beetje dieper in op de vele muzikanten die deel uitmaakten van Muddy's band-leden en collega-Chess Records artiesten als Willie Dixon, Son Simms, Otis Spann, Little Walter, Jimmy Rogers, Howlin 'Wolf ... om er maar een paar te noemen. Gordon neemt veel tijd in het verkennen van Muddy's carrière als artiest en performer, maar ook kost tijd om het vlees van zijn gezinsleven. Hij documenteert wat hij kon van zijn relatie met al zijn vrouwen en wat kinderen gevaarlijk dat hij beweerde van die huwelijken en van andere zaken.

Op het eerste gezicht het boek is vrij dik en tenzij u door het einde zult u worden verrast om te weten te komen van het laatste kwartaal is eigenlijk alleen maar nota's, erkenningen en een index. Inbegrepen zijn een gedetailleerde bibliografie, hoofdstuk per hoofdstuk aantekeningen, te begeleiden naar Muddy's opnames, en een paar andere interesing lekkernijen.

Hier zijn enkele interessante feiten over Muddy Waters:

• Zijn echte naam is Mckinley Morganfield, die hij veranderd in Muddy Water op latere leeftijd en uiteindelijk tot Muddy Waters na een platenmaatschappij verkeerd afgedrukt zijn naam op een van zijn vroege opnames.
• Het was geen geheim dat Muddy was een rokkenjager. Door het leven Muddy's hij trouwde drie keer en had vele kinderen met zijn vrouwen en andere vrouwen (ik kon het niet vinden van een exact aantal). Een van zijn kinderen is bluesmuzikant Big Bill Morganfield.
• Uiteraard Muddy's Chicago shows waren zeer seksueel geladen, zozeer zelfs dat zijn zei dat Muddy vaak zou zich blootstellen aan het publiek nadat ze altijd de baas in het door de dames in het publiek.
• Een New Years Eve, Muddy natuurlijk een beetje uit de hand feesten er per ongeluk schoot zijn vriend en medewerker Bo (Andrew Bolton) in het been.
• Kort na de dood van Leonard Chess in 1969, tijdens de tour in 1970, Muddy stapte in een slechte auto-ongeluk waarbij drie mensen om het leven gelaten inclusief rondleiding mate John Warren. Muddy geleden 3 gebroken ribben, een gebroken bekken, verstuikt rug en een gebroken heup, hij was bed gereden voor maanden.

Bekijk meer informatie over Muddy Waters op de volgende links.

Muddy Waters Allmusic.com pagina

Muddy Waters Wikipedia-pagina

www.muddywaters.com

Er is ook een metgezel video om dit boek met de titel Muddy Waters - niet kan worden voldaan in 2003 uitgebracht op DVD. Het is niet geweldig, maar het doet de truc als je beelden van Muddy of als je wil gewoon een snel overzicht van zijn leven te zien. Er werd ook verondersteld om een ​​bijbehorende CD uitgebracht die zou stellen de auteurs favoriete nummers over hele carrière Muddy, maar ik denk niet dat hij ooit in staat om te werken alles uit de licentie zijn. Als u geïnteresseerd zijn in het horen van Muddy de beste, check out my gerelateerde post over de muziek Muddy's met een ingebouwde afspeellijst met alle beste dingen Muddy's (carrière) hier .